Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

Η Ποίηση έγινε για να διορθώνει τα λάθη του Θεού· ή εάν όχι, τότε, για να δείχνει πόσο λανθασμένα εμείς συλλάβαμε την δωρεά του.

Οδυσσέας Ελύτης

 
Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη, το πολύτιμο αυτό συναίσθημα που δίνει μεγαλύτερη αξία σε κάθε στιγμή, σε κάθε πράξη και σκέψη. Η αγάπη προς τους οικείους μας, η αφοσίωση στους ξεχωριστούς εκείνους ανθρώπους που η ύπαρξή τους πλουτίζει τη ζωή μας, μπορεί να μας προσφέρει όχι μόνο ισχυρότερη ευδαιμονία από κάθε υλικό απόκτημα, αλλά και μια βαθύτερη και ουσιαστικότερη θέαση της ίδιας της ζωής.
 
Ανδρέας Εμπειρίκος

Μαφάλντα: Η πρώτη μέρα στο σχολείο

Image Gallery

«Κενά παιδιά»: Το άρθρο του κορυφαίου ψυχιάτρου Λουίς Ρόχας Μάρκος που έγινε viral

Πηγή: dinfo

Υπάρχει μια σιωπηλή τραγωδία που εκτυλίσσεται σήμερα στα σπίτια μας και αφορά στα πιο πολύτιμα κοσμήματά μας: τα παιδιά μας. Τα παιδιά μας βρίσκονται σε μια συναισθηματική κατάσταση καταστροφική!

Τα τελευταία 15 χρόνια, οι ερευνητές μας πρόσφεραν στατιστικές κάθε φορά και πιο ανησυχητικές σχετικά με την οξυμένη και επίμονη αύξησης παιδικής ψυχασθένειας που τώρα έχει φτάσει αναλογίες επιδημίας. Οι στατιστικές δεν ψεύδονται:
•    1 κάθε 5 παιδιά έχει προβλήματα ψυχικής υγείας
•    παρατηρήθηκε αύξηση 43% στη Δ.Ε.Π.Υ.( Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας)
•    παρατηρήθηκε αύξηση 37% στην εφηβική κατάθλιψη
•    παρατηρήθηκε αύξηση 200% στον αριθμό των παιδικών (μεταξύ 10 και 14 ετών) αυτοκτονιών

Τι συμβαίνει και τι κάνουμε λάθος;
Τα σημερινά παιδιά βρίσκονται σε υπερδιέγερση και είναι γεμάτα υλικά δώρα, αλλά στερούνται των βασικών για μια υγιή παιδική ηλικία, όπως:
•    συναισθηματικά διαθέσιμους γονείς
•    όρια ξεκάθαρα βαλμένα
•    υπευθυνότητες
•    ισορροπημένη διατροφή και επαρκή ύπνο
•    κίνηση εν γένει, ειδικά. Όμως, στην ύπαιθρο
•    δημιουργικό παιχνίδι, κοινωνική αλληλεπίδραση, ευκαιρίες για μη-καθοδηγούμενο παιχνίδι και «ευκαιρίες» για να βαριούνται
Αντιθέτως, τα τελευταία χρόνια τα παιδιά χόρτασαν από:
•    γονείς με την προσοχή τους αποσπασμένη από την ψηφιακή τεχνολογία
•    γονείς επιεικείς και επιτρεπτικούς που αφήνουν τα παιδιά τους «να κυβερνούν τον κόσμο» και να είναι εκείνα που βάζουν τους κανόνες
•    μια αίσθηση δικαιωμάτων, του να τα αξίζουν όλα χωρίς να τα κερδίζουν ή να γίνονται υπεύθυνα μόλις το αποκτούν
•    ακατάλληλος ύπνος και μη ισορροπημένη διατροφή
•    καθιστικός τρόπος ζωής
•    ατελείωτη διέγερση, τεχνολογικές νταντάδες, άμεση επιβράβευση κι απoυσία βαρετών στιγμών

Τι να κάνουμε;
Αν θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν άτομα ευτυχισμένα και υγιή, πρέπει να ξυπνήσουμε και να επιστρέφουμε στα βασικά. Είναι ακόμη δυνατόν! Πολλές οικογένειες είδαν άμεση βελτίωση λίγες εβδομάδες αφότου εφάρμοσαν τις ακόλουθες συστάσεις:
•    Βάλτε όρια και να θυμάστε ότι εσείς είστε ο καπετάνιος του καραβιού. Τα παιδιά σας θα αισθανθούν πιο σίγουρα ξέροντας πως εσείς έχετε τον έλεγχο του πηδαλίου
•    Προσφέρετε στα παιδιά έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής, γεμάτο από αυτό που τα παιδιά ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ, όχι από αυτό που ΘΕΛΟΥΝ. Μη φοβάστε να πείτε «όχι» στα παιδιά σας, αν αυτό που θέλουν δεν είναι αυτό που χρειάζονται
•    Δώστε τους θρεπτική τροφή και περιορίστε την τροφή-σκουπίδι
•    Να περνάτε τουλάχιστον μια ώρα ημερησίως στον καθαρό αέρα με δραστηριότητες όπως: ποδήλατο, περπάτημα, ψάρεμα, παρατήρηση πουλίών/εντόμων
•    Απολαύστε καθημερινά ένα οικογενειακό βραδινό φαγητό χωρίς έξυπνα τηλέφωνα ή τεχνολογία που θα τους αποσπά την προσοχή
•    Παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια με όλη την οικογένεια ή, αν τ παιδιά είναι πολύ μικρά για επιτραπέζια, αφεθείτε να παρασυρθείτε από τα ενδιαφέροντά τους κι επιτρέψτε να είναι εκείνα που θα καθοδηγούν το παιχνίδι
•    Εμπλέξτε τα παιδιά σας σε κάποια από τις δραστηριότητες ή τα καθήκοντα του σπιτιού σύμφωνα με την ηλικία τους (να διπλώνουν τα ρούχα, να τακτοποιούν τα παιχνίδια τους, να απλώνουν τα ρούχα, να ξεπακετάρουν τα φαγητά, να στρώνουν το τραπέζι, να ταΐζουν τον σκύλο κλπ.)
•    Καθιερώστε μια συνεπή ρουτίνα ως προς την ώρα ύπνου, για να βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας κοιμάται όσο χρειάζεται. Τα ωράρια θα είναι ακόμη πιο σημαντικά για παιδιά σε σχολική ηλικία.
•    Διδάξτε υπευθυνότητα κι ανεξαρτησία. Μην τα προστατεύετε υπερβολικά έναντι κάθε απογοήτευσης ή κάθε λάθους. Τα να κάνουν λάθη θα τους βοηθήσει να αναπτύξουν ανθεκτικότητα και να μάθουν να υπερνικούν τις προκλήσεις της ζωής.
•    Μη φτιάχνετε την τσάντα τού παιδιού σας, μην τους την κουβαλάτε, μην τους πηγαίνετε την εργασία που ξέχασαν, μην τους ξεφλουδίζετε την μπανάνα ή το πορτοκάλι, αν μπορούν να το κάνουν μόνα τους (4-5 ετών). Αντί να τους δίνετε το ψάρι, μάθετέ τους να ψαρεύουν.
•    Μάθετέ τους να περιμένουν και να αναβάλουν την ικανοποίηση.
•    Δώστε ευκαιρίες για «πλήξη», μια και η πλήξη είναι η στιγμή οπότε και ξυπνά η δημιουργικότητα. Μην αισθάνεστε υπεύθυνος να διασκεδάζουν τα παιδιά όλη την ώρα.
•    Μη χρησιμοποιείτε την τεχνολογία ως θεραπεία για τη βαρεμάρα, μήτε να τους την προσφέρετε στην πρώτη ευκαιρία απραξίας.

•    Αποφύγετε τη χρήση τής τεχνολογίας στο τραπέζι, στο αυτοκίνητο, στα εστιατόρια, στα εμπορικά κέντρα. Χρησιμοποιείστε αυτές τις στιγμές ως ευκαιρίες κοινωνικοποίησης, εκπαιδεύοντας έτσι τον εγκέφαλό τους να ξέρει να λειτουργεί όταν βρίσκονται σε κατάσταση: «πλήξη»
•    Βοηθήστε τους να φτιάξουν ένα «βαζάκι πλήξης» με ιδέες για δραστηριότητες για όταν θα βαριούνται.
•    Να είστε συναισθηματικά διαθέσιμος ούτως ώστε να «συνδέεστε» με το παιδί σας και να του διδάσκετε αυτορρύθμιση και κοινωνικές δεξιότητες.
•    Τα βράδια απενεργοποιείστε τα τηλέφωνα, όταν τα παιδιά πρέπει να πάνε για ύπνο, ούτως ώστε να αποφύγετε την ψηφιακή απόσπαση προσοχής.
•    Γίνετε ένας συναισθηματικός ρυθμιστής ή προπονητής των παιδιών σας. Διδάξτε τους να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται την απογοήτευση ή την οργή τους.
•    Μάθετέ τους να χαιρετούν, να αλλάζουν ρόλους, να μοιράζονται χωρίς να μένουν με άδεια χέρια, να λένε «ευχαριστώ» και «παρακαλώ», να παραδέχονται τα λάθη τους και να ζητούν συγγνώμη (μην τους το επιβάλετε), και να είστε το πρότυπο όλων αυτών των αξιών που θέλετε να μεταδώσετε..
•    Συνδεθείτε συναισθηματικά - χαμογελάστε, αγκαλιάστε, φιλήστε, γαργαλήστε, διαβάστε, χορέψτε, παίξτε ή μπουσουλήστε μαζί τους.


Άρθρο του Δρ. Λουίς Ρόχας Μάρκος, Ψυχιάτρου

Ο μύθος του «είμαι κακός στα μαθηματικά»

«Δεν έχω μαθηματικό μυαλό». Το ακούμε διαρκώς. Όμως αυτή η άποψη περί «μαθηματικών μυαλών» καταντάει να είναι αυτοκαταστροφική για όσους την ασπάζονται. Η πραγματικότητα είναι ότι μάλλον έχετε «μαθηματικό μυαλό», όμως αν έχετε διαφορετική άποψη ίσως βλάπτετε τη καριέρα σας. Αλλά το χειρότερο είναι ότι συμβάλετε στη διαιώνιση ενός μύθου που βλάπτει ολέθρια τα μη προνομιούχα παιδιά, το μύθο της έμφυτης γενετικής ικανότητας στα μαθηματικά.

Είναι έμφυτη η ικανότητα στα μαθηματικά; Σίγουρα σε κάποιο βαθμό είναι. Ο Terence Tao, διάσημος μαθηματικός του UCLA , δημοσιεύει δεκάδες άρθρα σε κορυφαία περιοδικά κάθε χρόνο. Ερευνητές απ’ όλο τον κόσμο ζητούν τη βοήθεια του για τα δυσκολότερα κομμάτια της έρευνας τους. Κανένας από εμάς δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι τόσο καλός στα μαθηματικά όπως ο Terence Tao, ανεξαρτήτως πόσο σκληρά προσπαθήσουμε ή πόσο καλούς δασκάλους έχουμε. Αλλά εδώ είναι η διαφορά: Εμείς δεν χρειάζεται να είμαστε τόσο καλοί! Για τα μαθηματικά του σχολείου, το εκ γενετής ταλέντο είναι πολύ λιγότερο σημαντικό από τη σκληρή δουλειά , την προετοιμασία και την αυτοπεποίθηση.

Πώς το ξέρουμε αυτό; Όσοι διδάσκουν μαθηματικά για πολλά χρόνια – καθηγητές, βοηθοί διδασκαλίας και εκπαιδευτικοί του ιδιωτικού τομέα –  παρατηρούν να  επαναλαμβάνεται το παρακάτω μοτίβο :

Διαφορετικά παιδιά με διαφορετικά επίπεδα της προετοιμασίας ξεκινούν σε μια τάξη μαθηματικών. Μερικά από αυτά τα παιδιά έχουν γονείς που τα έχουν βοηθήσει να εντρυφήσουν στα μαθηματικά από μικρή ηλικία , ενώ άλλα παιδιά δεν είχαν αυτή τη γονική βοήθεια.

Στα πρώτα τεστ, τα καλά προετοιμασμένα παιδιά παίρνουν πολύ καλά αποτελέσματα, ενώ τα απροετοίμαστα παιδιά παίρνουν ό, τι κατάφεραν να μάθουν από μόνα τους.

Τα απροετοίμαστα παιδιά, δεν συνειδητοποιούν ότι αυτοί που πήραν τους καλούς βαθμούς ήταν καλά προετοιμασμένοι, και υποθέτουν ότι η εκ γενετής ικανότητα καθόρισε την διαφορά στην απόδοσή τους. Έχοντας αποδεχτεί ότι «δεν έχουν μαθηματικό μυαλό», δεν προσπαθούν σκληρά και στις επόμενες τάξεις και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μείνουν πίσω .

 Τα καλά προετοιμασμένα παιδιά δεν συνειδητοποιούν ότι οι μαθητές που δεν πήραν καλούς βαθμούς ήταν απλώς απροετοίμαστοι, υποθέτουν ότι έχουν «μαθηματικό μυαλό» και μελετούν πολύ και στο μέλλον ώστε να επιβεβαιώσουν το πλεονέκτημά  τους.

Έτσι, η πίστη των ανθρώπων ότι η ικανότητα στα μαθηματικά δεν μπορεί να αλλάξει γίνεται μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία .

Πολυπλοκότητα μαθηματικώνΠολυπλοκότητα μαθηματικών

Η άποψη ότι η ικανότητα στα μαθηματικά είναι κυρίως έμφυτη αποτελεί μια σκοτεινή πτυχή της μεγαλύτερης πλάνης ότι η νοημοσύνη είναι κυρίως έμφυτη. Τα ακαδημαϊκά περιοδικά ψυχολογίας είναι γεμάτα δημοσιεύσεις που μελετούν την άποψη που βρίσκεται πίσω από το είδος της αυτοεκπληρούμενης προφητείας που μόλις περιγράψαμε. Για παράδειγμα, η καθηγήτρια ψυχολόγος  Patricia Linehan του πανεπιστημίου Purdue γράφει :

Οι μελέτες σχετικά με το πως αντιλαμβανόμαστε την ικανότητα, έχουν δείξει δύο διαφορετικούς τύπου προσανατολισμού. Οι μαθητές με τον πρώτο τύπο (Incremental orientation), πιστεύουν ότι η ικανότητα (νοημοσύνη) είναι εύπλαστη, με αποτέλεσμα να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια. Οι μαθητές με τον δεύτερο τύπο προσανατολισμού (Entity orientation) πιστεύουν ότι η ικανότητά τους δεν είναι εύπλαστη, κάτι που τους αποτρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο .

Η άποψη που λέει  «Είτε είστε έξυπνος είτε όχι, τελεία και παύλα» οδηγεί σε κακά αποτελέσματα. Αυτό έχει επιβεβαιωθεί και από πολλές άλλες μελέτες . Όσο αφορά τα μαθηματικά αποδείχτηκε πρόσφατα και από τους ερευνητές στο Oklahoma City  που βρήκαν σε μελέτη που έκαναν, ότι η πίστη στην έμφυτη ικανότητα στα μαθηματικά μπορεί να είναι η αιτία για σημαντικό μέρος της του χάσματος μεταξύ των δύο φύλων στα μαθηματικά .

Σε άλλη έρευνα, οι ψυχολόγοι Lisa Blackwell , Kali Trzesniewski και Carol Dweck παρουσίασαν σε φοιτητές τις δύο παρακάτω εναλλακτικές  πεποιθήσεις των ανθρώπων σχετικά με την ευφυΐα :

Έχετε συγκεκριμένη ποσότητα νοημοσύνης, και δεν μπορείτε να κάνετε πολλά για να την αλλάξετε.

Μπορείτε  να επηρεάσετε σε μεγάλο βαθμό το πόσο έξυπνοι είστε .

Διαπίστωσαν ότι οι φοιτητές οι οποίοι συμφώνησαν ότι «μπορείτε  να επηρεάσετε σε μεγάλο βαθμό το πόσο έξυπνοι είστε» πήραν υψηλότερους βαθμούς. Αλλά, όπως ο Richard Nisbett αφηγείται στο βιβλίο Intelligence and How to Get It , οι ερευνητές έκαναν κάτι ακόμα πιο αξιοπρόσεκτο:

Προσπάθησαν να πείσουν μια ομάδα μαθητών  γυμνασίου και λυκείου που προέρχονταν από μία φτωχή μειονότητα, ότι η νοημοσύνη είναι εξαιρετικά εύπλαστη και μπορεί να αναπτυχθεί με τη σκληρή δουλειά … ότι η μάθηση αλλάζει τον εγκέφαλο δημιουργώντας νέες νευρωνικές συνάψεις … και ότι οι μαθητές είναι υπεύθυνοι για αυτή τη διαδικασία αλλαγής.

Τα αποτελέσματα; Οι μαθητές που πείστηκαν ότι θα μπορούσαν να γίνουν πιο έξυπνοι με τη σκληρή δουλειά, εργάστηκαν σκληρότερα και πέτυχαν υψηλότερη βαθμολογία. Απ’ αυτούς τους μαθητές, ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα πέτυχαν όσοι πίστευαν αρχικά  ότι η ευφυΐα είναι έμφυτη.

Αλλά η βελτίωση των βαθμών δεν ήταν η πιο εντυπωσιακή επίδραση. Ο Dweck αναφέρει ότι ορισμένοι μαθητές ξέσπασαν σε δάκρυα ακούγοντας ​​ότι η νοημοσύνη τους είναι ουσιαστικά υπό τον έλεγχό τους. «Δεν είναι εύκολο να περάσεις μια ζωή πιστεύοντας ότι γεννήθηκες χαζός και είσαι καταδικασμένοι να παραμείνεις έτσι .»

Για όσους πιστεύουν ότι έχουν γεννηθεί χαζοί και είναι καταδικασμένοι να μείνουν έτσι – αυτό το πιστεύω είναι ψέμα. Το IQ μπορεί να βελτιωθεί με τη σκληρή δουλειά. Παραθέτουμε και κάποιους άλλους συνδέσμους που θα σας βοηθήσουν να αναθεωρήσετε αν πιστεύετε στην έμφυτη ευφυΐα:

Πηγή: Αντικλείδι

Διδασκαλία της Φυσικής: Και όμως κατά βάθος κάπου υπάρχει λάθος

Πριν από μερικούς μήνες δημοσιεύθηκαν τα στοιχεία της τακτικής έκθεσης της Κομισιόν «Education and Training Monitor», ενώ σχεδόν ταυτόχρονα, στις 6 Δεκεμβρίου 2016 ανακοινώθηκαν από τον ΟΟΣΑ τα αποτελέσματα της έρευνας PISA 2015. Και οι δύο έρευνες αφορούσαν, μεταξύ άλλων, στον γραμματισμό των μαθητών στις Φυσικές Επιστήμες και έδειξαν ότι η σύγχρονη θέση της Ελλάδας στον τομέα των Φυσικών Επιστημών είναι τραγική.
Κάθε φορά μετά την ανακοίνωση των περιοδικών αυτών ερευνών, ακολουθούν αναλύσεις και προτείνονται λύσεις, που καθώς φαίνεται, αδυνατούν να ανακόψουν την πτωτική πορεία που καταγράφεται στον τομέα των Φ.Ε.
Τώρα που έχει σχεδόν ξεχαστεί το ζήτημα και έχουν ολοκληρωθεί οι Πανελλαδικές εξετάσεις, είναι ίσως η καταλληλότερη στιγμή να κατατεθεί μια πολύ συγκεκριμένη και απλή πρόταση, οι συνέπειες της οποίας ενδεχομένως να βοηθήσουν στην αντιστροφή της πτωτικής αυτής πορείας.

Η πηγή του κακού και το λάθος «που δεν έγινε ποτέ»

Η υπεύθυνη της έρευνας PISA στην Ελλάδα, Επίκουρη Καθηγήτρια κυρία Χρύσα Σοφιανοπούλου εντόπισε εύστοχα την αιτία του προβλήματος: Πιο συγκεκριμένα, στη συνέντευξή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ανέφερε ότι ο λόγος της αποτυχίας των Ελλήνων μαθητών οφείλεται στο γεγονός ότι αυτοί δεν μπορούν να συνδέουν την Φυσική με την καθημερινότητά τους. Ωστόσο, ξεκίνησε τη συνέντευξή της δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Δεν κάνουμε κάπου λάθος, απλά αυτά που ρωτάει τους μαθητές το PISA είναι πράγματα που αυτοί δεν γνωρίζουν».
Να σημειωθεί βέβαια ότι πολλοί συνάδελφοι δεν αποδέχονται τις διεθνείς έρευνες, καθώς, όπως υποστηρίζουν, αυτές έχουν μια συγκεκριμένη κατεύθυνση που δεν ταιριάζει στην ελληνική πραγματικότητα. Σε αυτήν την περίπτωση όμως τίθενται αμέσως δύο ερωτήματα:

Α) Είμαστε βέβαιοι ότι θέλουμε να ζούμε απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, ως μία Βόρεια Κορέα της Φυσικής;

Β) Δεν είναι καλό να προσπαθήσουμε να συνδέσουμε την Φυσική με την καθημερινότητα των μαθητών;

Επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι πολλοί Έλληνες θεωρούν ότι η επιτυχία κάποιων ελάχιστων χαρισματικών μαθητών σε Ολυμπιάδες και διεθνείς διαγωνισμούς είναι ενδεικτική της αποδοτικότητας του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Ωστόσο, πόσοι γονείς από όσους διαβάζουν αυτό το άρθρο αυτή τη στιγμή, έχουν τέτοια παιδιά και πόσοι από τους εκπαιδευτικούς διδάσκουν σε παιδιά που συμμετέχουν σε Ολυμπιάδες φυσικής; Μάλλον κανείς. Οφείλουμε συνεπώς να εντοπίσουμε το πραγματικό πρόβλημα που αφορά στη συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών

Η τρόπος εισαγωγής στα ΑΕΙ ο μοναδικός μπούσουλας

Είναι κοινή διαπίστωση ότι το ενδιαφέρον των μαθητών για το μάθημα της Φυσικής μειώνεται συνεχώς, κάποιες φορές δραματικά, κατά την πορεία τους από την Ε’ Δημοτικού ως την Γ’ Λυκείου. Είναι βέβαιο ότι ένας σοβαρός παράγοντας για αυτήν την αποστασιοποίηση των μαθητών αποτελεί ο αυξανόμενος βαθμός δυσκολίας του μαθήματος, από τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού ως το Λύκειο. Ωστόσο, δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτήν την πορεία η εκτέλεση πειραμάτων από τους καθηγητές είναι επίσης μειούμενη, με το πρόβλημα να είναι εξαιρετικά έντονο στις δύο πρώτες τάξεις του Λυκείου. Επίσης, αναφορές στην πραγματική ζωή ολοένα και μειώνονται, καθώς συνήθως επιλέγονται αφαιρετικοί τύποι ασκήσεων: Πάντα έχουμε ένα «σώμα» να γλιστράει πάνω σε λείο «κεκλιμένο επίπεδο» και ποτέ δεν έχουμε ένα έλκηθρο» να γλιστράει σε μια χιονισμένη κατηφόρα χωρίς τριβές. Πάντα έχουμε ένα κύκλωμα με μία «πηγή» και δύο «αντιστάτες» και ποτέ με μία μπαταρία και δύο λαμπάκια. Όσον αφορά δε στη Γ’ Λυκείου, οποιαδήποτε προσπάθεια πειραματισμού σε βάρος της λύσης παραδοσιακού τύπου ασκήσεων θεωρείται αδιανόητη.
Η κατάσταση δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική από τη στιγμή που το σύνολο του εκπαιδευτικού συστήματος της Β’θμιας εκπαίδευσης, με αποκορύφωμα αυτό του Λυκείου, περιστρέφεται γύρω από τη ασκησιοκεντρική μορφή των εξετάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ. Άλλωστε, τελικά «οι μαθητές θα διαγωνιστούν σε γραπτές ασκήσεις στις Πανελλαδικές και όχι σε πειράματα».

Η λύση: Ας εκμεταλλευτούμε μια λανθασμένη νοοτροπία δεκαετιών

Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, καταλήγουμε στο ότι η μόνη άμεση λύση στο πρόβλημα του φτωχού βαθμού κατανόησης των εννοιών της Φυσικής και της σύνδεσής τους με την καθημερινότητα, θα ήταν η υποχρέωση ώστε το μεγαλύτερο μέρος των θεμάτων των γραπτών εξετάσεων Φυσικής, των ενδοσχολικών και κυρίως των ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ, να είναι ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ή/και να αναφέρονται σε καταστάσεις της πραγματικής ζωής.
Το πλεονέκτημα αυτής της πρότασης είναι ότι μπορεί να εφαρμοσθεί άμεσα μέσα στο πλαίσιο του υπάρχοντος αναλυτικού προγράμματος σπουδών και με τα υπάρχοντα, αν και συνήθως κακογραμμένα, βιβλία. Άλλωστε, να μη ξεχνάμε ότι οι Έλληνες μαθητές συμμετέχουν ήδη εδώ και πολλά χρόνια σε Πανελλήνιους Διαγωνισμούς Φυσικής Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου, οι οποίοι έχουν τη δομή που προτείνεται πιο πάνω.
Είναι φανερό ότι η πρόταση δεν αποτελεί κάτι νέο, αφού, πέρα των διεθνών και πανελλήνιων διαγωνισμών Φυσικής, εφαρμόζεται επίσης στην Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού, αλλά και στην Α΄ Γυμνασίου, λόγω της δομής των αντίστοιχων βιβλίων Φυσικής.
Η βασική διαφορά είναι η υποχρέωση να συμβαίνει αυτό πλέον και στα θέματα εισαγωγής των Πανελλαδικών εξετάσεων, κάτι που εφαρμόζεται στο πλαίσιο των αντίστοιχων τελικών εξετάσεων πολλών χωρών του εξωτερικού. Ας δούμε δύο παραδείγματα:

Γαλλία

Τα φετινά θέματα Φυσικής-Χημείας του Βaccalaureate Γαλλικού Λυκείου της Ινδίας. περιλάμβαναν τρία θέματα:

Το 1ο θέμα μελετά το άλμα που πραγματοποίησε με τη μοτοσυκλέτα του ο Robbie Maddison, πάνω από τον Ισθμό της Κορίνθου στις 8 Απριλίου 2010.

Το 2ο θέμα είναι καθαρά πειραματικό, αφού περιλαμβάνει τέσσερα πειράματα. Να επισημάνουμε ότι το θέμα προκαλεί ένα μικρό σοκ: Ηβασική πειραματική συσκευή είναι ένα κινητό τηλέφωνο, με τη βοήθεια του οποίου, μεταξύ άλλων, εξετάζεται η δυική φύση του φωτός.

Το 3ο θέμα αφορά στη Χημεία και είναι επίσης πειραματικό.

Κύπρος

Ας εξετάσουμε την περίπτωση μιας πολύ κοντινής μας, κυριολεκτικά και μεταφορικά, χώρας. Ρίχνοντας λοιπόν μια ματιά στα φετινά θέματα των Παγκύπριων Εξετάσεων Φυσικής (Ιούνιος 2017), διαπιστώνουμε εύκολα ότι όλα τα θέματα συνοδεύονται από σχήμα, δίχως εξαίρεση, ενώ πολλά από αυτά είναι εργαστηριακού περιεχομένου.

Εν κατακλείδι
Η Φυσική δεν είναι μελάνι και χαρτί. Ούτε επίδειξη προσομοίωσης φαινομένων είναι. Είναι η ζωή μας. Κι αυτό ακριβώς είναι τελικά το πρόβλημα των Ελλήνων μαθητών: Μπλεγμένοι μέσα σε ένα περιβάλλον ασκησιολαγνείας, τους είναι αδύνατο να συνδέσουν τις έννοιες της Φυσικής με την καθημερινότητά τους. Γι’ αυτό αποτυγχάνουν στις Διεθνείς Έρευνες.
Ναι, κάνουμε κάπου λάθος λοιπόν, στον τρόπο που διδάσκουμε τη φυσική, δεν είναι ντροπή να το παραδεχτούμε. Άλλωστε η παραδοχή ενός λάθους είναι το βασικό βήμα για τη διόρθωσή του.
Μέσα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα του οποίου ο πρώτιστος σκοπός είναι η επιτυχία των μαθητών στις Πανελλαδικές, μόνο μία απλή κίνηση θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο διδασκαλίας της Φυσικής: Η σύνδεση των θεμάτων των εξετάσεων, συμπεριλαμβανομένου των Πανελλαδικών, με την καθημερινή ζωή.

Μανόλης Κουσλόγλου

Φυσικός, MSc

3ο Γυμνάσιο Καβάλας

Cookie Policy

This site uses cookies to store information on your computer.

Do you accept?